La blogo de Parŝo

Mia memuaro pri Esperanto-aktivuloj

2007-07-05T18:26:00.000+02:00

Komence de junio mi finredaktis mian 5-an jaran memuaron. Temas pri sciencpolitika memuaro kiu esploris la internajn valorojn de la Esperanto-batalantoj kaj starigis sociologian enkondukon al la Esperanto-movado. Francparolantoj povas legi la plenan tekston. Mi publikigas ĉi-sube esperantan version de la resumo por alilingvanoj.

ESPERANTISTAJ MILITANTOJ EN FRANCIO
TRANSDONADO KAJ TRANSFORMADO DE MILITANTA AFERO
Militantado por internacia lingvo Esperanto estas nur malofte studita. Temas tamen pri unu el la malmultnombraj aferoj povanta glori sin je cent dudek jara historio kaj militanta tradicio. Tiu memuaro celas montri la novajn evoluojn de la poresperanta movado tra surterena enketo kondukita inter francaj geesperantistoj. Ni interalie interesiĝos pri la transdonado de valoroj de l ’afero, pri ilia persona alproprigado de la agantoj,sed ankaŭ pri la novaj transformadoj de la afero. Inter ili, eniro en politikan arenon dum eŭropaj balotoj en 2004 reprezentas la plej gravan aperaĵon.

Je la fino de tiu laboro mi esperis ricevi monhelpon por daŭrigi miajn esplorojn pri la Esperanto-movado. Tiu mono konsistis el vera salajro por tri-jara esplorado kaj publikigo de doktordisertacio. Bedaŭrinde, la Universitato ne aljuĝis al mi la monon. Tiel finiĝas miaj esploroj pri la Esperantistaro.

Memvola ŝippereulo

2007-05-31T10:43:00.000+02:00

Memvola ŝippereulo (en la franca Naufragé volontaire) raportas nekredeblan kuracan eksperimenton kaj homan aventuron okazinta en 1952.

Antaŭ la 50aj jaroj, 200.000 homoj pereis ĉiujare pro ŝiprompo. Duono de tiuj mortoj okazis proksime de l’marbordo. Inter la aliaj 100.000 homoj kiuj pereis meze de la maroj, alia duono dronis tuj poste la katastrofo. Kio do okazis al la 50.000 homoj kiuj sukcesis grimpi en savkanoton ? Oni opiniis ke manko da akvo kaj manĝaĵo mortigis la ŝippereuloj. Tamen statistikoj montris ke la plej multo de la mortintoj pereis dum la tri unuaj tagoj sur la kanoto. Neniu mortas post tri tagoj pro akvomanko. Fakte la ŝippereŭloj ne mortis pro fizikaj kialoj sed pro malespero.

Tiel estis la hipotezo de l’doktoro Alain Bombard, franca kuracisto kiu interesiĝis pri viveblecoj post ŝippereo. Li fakte kredis ke oni povis postvivi sur simpla kanoto. Nur sufiĉis batali kontraŭ malespero por sukcesi de nove vidi la teron. En sia laboratorio, d-ro Bombard kalkulis la eblecojn vivi nur kun marproduktaĵoj.

Malmultaj kredis je lia teorio kaj decidis eksperimenti ŝippereon. D-ro Bombard nekredeble sukcesis travivi 113 tagojn sur ŝipeto. Li trairis Mediteraneon kun amiko, haltis en Balearoj, en Maroko kaj Kanarioj sed sole trairas Atlantikon dum 65 taga vojaĝo.

Dum la tuta aventuro d-ro Bombard fiŝkaptis kaj manĝis krudan fiŝon. Por havi sufiĉe da vitaminoj il ankaŭ manĝis planktonon kiun li kolektis dank’al reteto. Li eĉ manĝis marbirdojn kiujn li sukcesis kapti. Por akvo, d-ro Bombard kalkulis ke la homo povis drinki 800 gramojn da mara akvo. Tio estis revolucia sinteno ĉar antaŭ li ĉiuj opiniis ke salata akvo malbonas por sano. Marakvon drinki eblas sed nur dum kvin tagoj. Poste, li drinkis fiŝakvon ! Fakte, kiel la homa korpo, fiŝoj ĉefe konsistas en akvo. Laŭ la specoj, fiŝaj korpoj enhavas inter 60 kaj 80 % da akvo. Nia aventurulo do premis fiŝojn kaj drinkis fiŝsukon ! En Atlantiko li ricevis pluvakvon, sed nur je la duono de la trairado.

La libro de Alain Bombard estas plena da detaloj pri lia sperto. Certe temas pri kuraca eksperimento sed ankaŭ pri aventuro : bataloj kontraŭ la ŝtormo au la ŝarkoj, senĉesaj navigaciaj eraroj kaj timo neniam atingi la teron suspensigas la veturadon sur senhoma maro.

D-ro Bombard nomis sian ŝipeton Herezulo. Post tiu sperto, li batalis por komprenigas sian herezon. Inter 1952 kaj 1980 li ricevis 32.000 leterojn el homoj kiuj diris ke ili postvivis dank’al sia eksperimento. D-ro Bombard asertas ke la plej grava danĝero por ŝippereŭlo estas malespero. Li do simple proponas markigi : « Memoru ke homo tion faris en 1952 ».

Francaj kandidatoj laŭ politikaj apartigaĵoj

2007-04-18T19:39:00.000+02:00

Jen sinteza tabulo pri la diversaj kandidatoj al la franca prezidenta baloto. Ĝi estas adaptita de la verko de Stein Rokkan, fama norvega politiksciencisto. Dank’al Rokkan oni scias ke ne nur unu apartigaĵo (en la angla cleavage) ekzistas en iu politika medio. Dum la lasta jarcento, ĉefaj politikaj apartigaĵoj estis : Posedantoj/Laboristoj ; Eklezio / Ŝtato ; Centro / Ĉirkaŭaĵo ; Urbo / Kamparo. Iu partio tiel lokas si mem unue laŭ unu apartigaĵo. Ĉiu partio do aperis kun apartan celo (mi donas po unu ekzemplo por ĉiu apartigaĵo : defendado de la laboristoj, subtenado de la Eklezio, deziro de centralizado en la ĉefurbo, subtenado de la kamparaj tradicioj). Poste partio povas elekti lokon por aliaj apartigaĵoj (ekz. partio kiu defendas posedantojn povas ankaŭ subteni Eklezion, centralizadon kaj urbanojn).

En Eŭropo, oni fakte nomis dekstron kaj maldekstron politikaj tendencoj kiuj rilatas al la apartigaĵo Posedantoj / Laboristoj. Dekstro profitigas la posedantojn (firmaestrojn, liberajn profesiulojn (en Francio : kuracistoj, advokatoj, ktp), luigantojn) kaj maldektro defendas rajtojn de la laboristoj. Tiam malfacilas loki politikistojn kiuj ne rilatas al la ĉefa politika apartigaĵo (ekz. Frédéric NIHOUS kies celo estas klare defendi kampareco).

Por tiu bilda sintezo, mi finfine elektis Eŭropan variablon kune kun ĉefa apartigaĵo. Mi elektis ĝin konsekvence al referendumaj rezultoj el 2005. La etiketo « por » aŭ « kontraŭ » Eŭropo estas donita laŭ pozicio dum voĉdonado de 2005. Fakte Eŭrop-kontraŭuloj el dekstro kontraŭis pro naciema kaj sendependeca sinteno, dum Eŭrop-kontraŭuloj el maldekstro kontraŭis pro tro ekonomie liberala Eŭropo.

Dekdu kandidatoj

2007-04-17T16:32:00.001+02:00

Ĉi dimanĉe okazos baloto por prezidenteco en Francio. 38 milionoj de voĉdonantoj elektos du kanditojn kiuj debatos du semajnoj plie. Ĉi foje multaj kandidatoj estas novuloj au ne konatataj eĉ de Francoj.

La kvar ĉefaj kandidatoj estas :

- Nicolas SARKOZY : dekstrulo, antaŭa Ministro pri Internaj Aferoj, li perfidas Jacques Chirac en 1995, ĉi lastaj jaroj liaj ideoj pli proksimiĝas la ideoj de Jean-Marie LE PEN, tiu blogero ne sufiĉus por priskribi ĉiujn agojn de SARKOZY kontraŭ junularo kaj enmigrantoj. Sian lastan fidiraĵon : li asertis ke genoj kaŭzas krimecon kaj sinmortigecon.

- Ségolène ROYAL : centr-maldekstrulino, Ministrino pri Familiaj Aferoj en la JOSPIN-a registaro (1997-2002), ŝi estas edzino de la ĉefsekretario (estro) de la Socialisma Partio, ŝi gajnis rajton esti kantidato de tiu partio post interna baloto kun du aliaj gravaj partianoj (Dominique STRAUSSKAHN kaj Laŭrent FABIUS). Gazetaro je la komenco mokis ŝin pro misagetoj. Maldekstremuloj taksas ŝin kiel tro liberala (lau la ekonomia signifo). Sian lastan fidiraĵon : ŝi demandis al ĉiuj Francoj meti trikoloran flago je iliaj fenestroj kiel simbolo de nacia identeco.

- François BAYROU : centrulo, Ministro pri Nacia Edukado inter 1993 kaj 1997 (dekstra registaro), li ĉiam alianciĝi kun la ĉefa dekstra partio sed ĉi lastaj jaroj li kritikis SARKOZY kaj rompis la aliancon en la parlamentejo. Li nun proponas aliancon de la dekstraj kaj de la maldekstraj partioj sub centrisma prezidenteco.

- Jean-Marie LE PEN : ekstrem-dekstrulo, en 2002, li sukcesis atingi la duan vicon de la baloto. Lia ĉefe paroladas kontraŭ SARKOZY kiu klare deziras kapti liajn voĉdonantojn. Lia konstanta programo : elpeli fremduloj, tio kio laŭ li estos solvo al ĉiuj problemoj.

La ok aliaj kandidatoj estas :

- Philippe DE VILLIERS : ekstrem-dekstrulo, li demandas dividon el Eŭropa Unio kaj kontraŭas « islamiĝado » de la Francio.

- Dominique VOYNET : ekologiistino, Ministrino pri Medio en la JOSPIN-a registaro, ŝi estas sola kandidato kiu parolas pri protektado de la medio.

- José BOVÉ : alimondisto, li subtenas terkultivistoj kontraŭ Monda Banko, Monda Organizaĵo pri Komerco kaj Internacia Mona Fonduso.

- Olivier BESANCENOT : ekstrem-maldekstrulo, demandas pli bonan dividon inter firmaestroj kaj laboritsoj.

- Arlette LAGUILLER : ekstrem-maldekstrulino, subtenas rajtojn de la gelaboristoj de tridek jaroj. Temas ĉi jare pri ŝia sesa partoprenado en prezidenta baloto.

- Marie-George BUFFET : komunistino, Ministrino pri Junularo kaj Sportoj en la JOSPIN-a registaro, ŝi defendas rajtojn de la gelaboristoj.

- Frédéric NIHOUS : ĉasisto, defendas kamparajn tradiciojn kaj inter ili rajtoj de la ĉasistoj kaj fiŝkaptistoj.

- Gérard SCHIVARDI : maldekstrulo, li estas subtenita de la Partio de la Laboristoj (malgrandegan partio), li demandas dividon el Eŭropa Unio por helpi urbestroj de malgrandaj komunumoj kiuj suferas pro perdo de publikaj servoj.

Kompreneble, tioma rapidega prezento de la kandidatoj estas iom karikatura sed mi deziris prezenti liajn ĉefajn ideojn kaj emojn. Mi aldonas ke tiu baloto iom strangas, neniu parolas pri programoj kaj la kandidatoj ne estas ĉiam estas fortegaj personoj. Vere venas nova generacio de politikisto je la plej alta ŝtupo de la potenco.

Brazila imperiestro lernis la provencan

2007-04-14T11:00:00.000+02:00

Antaŭ kelkaj tagoj mi vizitis ekzpozicion pri la portugala imperio, precipe pri Makao kaj Brazilo. La plej interesa informo temis pri la brazila imperiestro Petro la 2a. Fakte li estis kulturemulo kaj sciemulo. Li parolis plurajn lingvojn, ekzemple la hebrean, la grekan kaj sanskrito. Li nekredeble ankaŭ scipovis la provencan lingvon kaj ŝatis la provencan literaturon.

En 1872, li vizitis Marsejlon kie li kunvokis la faman provencan poeton Frédéric Mistral kies li ŝatis la verkojn. Li eĉ deziris eldoni ilin en Brazilo. La imperiestro rakontis al Mistral kiu li mem trairis plurajn urbojn kaj pejzaĝojn de Provenco legante Mirèio kaj Calendau la libro en la mano.

En 1873, Petro la 2a iĝis Sòci dou Felibrige (t. e. membro de la Felibrige, la belarta movado por renovigi la provencan lingvan). En Francio li ankaŭ renkontis aliajn famulojn kaj daŭre korespondis kun ili (Pasteur, Renan, Hugo, ktp.).

Kiam li reiris en Brazilo li daurigis la lernadon de la provenca, lingvo kiun li preferis laŭ li.

Simulado de franca prezidenta baloto

2007-04-03T17:14:00.000+02:00

En mia Instituto, studentaj kluboj kutimas simuli ĉiujn balotojn...

Do tri semajnoj antaŭ la franca prezidenta baloto, okazis tiu tradicia studenta voĉdonado. Jen la rezultoj :

Ségolène ROYAL (Socialisma Partio) 33,76 %
François BAYROU (Uniĝo por Franca Demokratio) 28,43 %
Nicolas SARKOZY (Unuiĝo por Movado Popola) 19,80 %
Dominique VOYNET (La Verduloj) 3,30 %
Marie-George BUFFET (Kumunisma Partio) 3,05 %
Olivier BESANCENOT (Kumunista Revolucia Ligo) 2,03 %
Jean-Marie LE PEN (Nacia Fronto) 1,78 %
José BOVÉ (sen partio) 1,52 %
Frédéric NIHOUS (Ĉasado – Peskado – Naturo – Tradicio) 1,27 %
Gérard SHIVARDI (Partio de Laboristoj) 0,76 %
Philippe DE VILLIERS (Movado por Francio) 0,51 %
Arlette LAGUILLER (Laborista Lukto) 0 %

58,11 % de la studentaro partoprenis la voĉdonadon.

La gestudentoj de nia instituto do ŝajnas pli maldkstremaj ol la tuta voĉdonantaro. Laŭ opinienketoj, estus Nicolas SARKOZY kiu ricevus la plej granda kvanto de voĉoj. Fakte la prezidenta baloto konsistas en du vicoj (dum la dua vico, du semajnoj post la unua, oni elektas inter la du kandidatoj plej bone lokumitaj). Oni ne scias kiu estos la dua inter BAYROU, ROYAL kaj LE PEN. Jean-Marie LE PEN sukcesis atingi la duan vicon en 2002, eventon kiu tute ŝokis la francan socion. Suprizo eble venos el François BAYROU (centristo) kiu jam partoprenis dekstrajn registarojn sed de kelkaj jaroj kritikis dekstron kaj proponis plenan unuiĝon inter dekstruloj kaj maldekstruloj...

Inter "francaĵoj", oni povas noti tiujn originalajn kandidatojn : José BOVÉ (alimondisto), Frédéric NIHOUS (ĉasisto) kaj niaj diversaj komunistoj (Marie-George BUFFET, Olivier BESANCENOT, Arlette LAGUILLER).

Por pliaj informoj, mi opinias ke preskaŭ ĉiuj kandidatoj kaj partioj havas artikolon en Vikipedio. La oficialaj rezultoj el 2002 estas videblaj tie.

Nova retejo por JEFO

2007-04-02T16:52:00.000+02:00

Nepre vizitu la belaspektan novan retejon de JEFO ! De longa tempo oni diris ke la antaŭa retejo ne plaĉis, ĉeestis tro da ruboj, ktp., ktp. Ĝi antaŭe bluis, ĝi nun oranĝkoloras!

Dank'al la kategorioj kaj la menuo, vi povos pli facile cirkuli inter la diversaj artikoloj. Ĉiuj niaj plej gravaj rubrikoj kaj kategorioj restas, aldone kelkaj novaĵoj alvenis. La plej videbla estas la ĉefpaĝo mem : nun oni tie afiŝos mallongajn versiojn de la plej gravaj artikoloj. Alia novaĵo estas la supraj butonoj kiu gvidas vin ĝis elektitaj artikoloj laŭ via emo (malkovri, lerni, praktiki, agi). Pluraj aliaj aferoj ŝanĝis sed la plej bona maniero malkovri ilin estas ekprovi la retejon.

Ni ne forgesis nefrancparolantojn ĉar estis kreita menuo kaj plena interfaco en Esperanto. La retejo estas nun klare dulingva. Ekde nun vi povas tralegi niajn esperantlingvajn artikolojn pri Esperanto (literaturo, muziko, ludoj, lerniloj), pri E-renkontiĝioj (kaj ĉefe FESTO) kaj pri nia asocio mem.

Kiel kutime vi povos legi elektitajn paĝojn de nia papera revuo JEFO-Informas kaj aŭskulti na Radio-Zam.

Mi ankoraŭ dankas al Emmanuelle kiu multe laboris por tiu retejo. Vi povas diri kion vi pensas pri ĝi dank'al tiu kontaktilo.

Oni aŭdis Esperanton je franca nacia televido

2007-03-30T11:07:00.000+02:00

Hieraŭ dum televidfilmo kiu rakontis la vivo de la fama instruisto Célestin Freinet, oni aŭdis kelkaj vortoj en esperanto.

En la korto de la lernejo, lia estonta edzino demandas al Freinet :

- "Ĉu vi iros en USSR por via pedagagia staĝo?"

- "Jes"

- "Kia ŝanco, mi tiom dezirus vidu kiel oni konstruas tie la novan homon. [Ŝi vere diris tion !] Ĉu vi eklernis la rusan?"

- "Ne, sed mi lernas Esperanton"

Poste ili interŝanĝis du frazojn en esperanto. Iu el la lernantoj demandas kio estas Esperanto. Alia respondas ke ĝi estas "lingvo de tiuj, kiuj havas esperecon"...

Poste en la filmo, homoj kiuj kontraŭas la pedagogio de Freinet kaj kiuj misfamigis lin dirante ke li estas komunisto interparolas. Ili diras ke li kaj sia edzino parolas esperante kun fremdaj instruistoj :

- "Delegito el Sovetio eĉ venis paroladi!"

- "Jes, sed ili nur parolis pri pedagogio"

- "Ĉar vi eble scipovas esperanton?" Ĉiuj ridegas.

La filmon elsendis nacia televido France 3. Ĝi estis bona kaj bone montris la gravecon de Freinet en monda pedagagia historio. Lia pedagogio baziĝis sur libero de l'infano, vivo ekster la klaso, korespondado... En la filmo unu el lia inventaĵo estas bone montrita : ĉar la lernolibroj estis tedaj, li demandis al la lernantoj mem verki tekstojn kaj poste ili ĉiujn printis ilin dank'al malgranda presilo.

Okcitana manifestacio

2007-03-21T15:01:00.000+01:00

La esperanta budo inter okcitanaj

Lasta sabate mi partoprenis la manifastacio en Béziers por la okcitana lingvo. EFO decidis oficiale subteni ĝin kaj pluraj JEFO-anoj ĉeestis. Kun Fabien ni alvenis la hieraŭan kaj estis gastigitaj de esperantista paro. Tuluzaj esperantistoj ankaŭ estis tie : Sylvie kiun mi renkontis en Sarajevo kaj Pere el Minorko. Matene, ni instalis esperantan budon en la okcitana vilaĝo. Jorgos alvenis kun sia libroservo kaj poste Veronique. Finfine katalunoj el Barcelono.

osttagmeze, okazis la marŝo. Katalunoj havis banderolon en la okcitana kaj Francoj en la franca. La mesaĝo simplis : «Ni savu le diversecon de lingvoj kaj kulturoj en Eŭropo : ni uzu Esperanton». Ni ankaŭ disdonis multaj flugfuliojn kaj homoj eĉ aplaŭdis je nia pasado. Oni eĉ renkontis plurajn homojn kiuj jam lernis Esperanton.

Esperanto do estis sufiĉe videbla dum tiu manifestacio. Ofte oni devis klarigi kial esperantistoj partoprenis tiun aranĝon. Mi estis intervjuita de televidkanalo France 3 kaj ankaŭ de asocia radio el Nimes. Sylvie eĉ respondis intervjuojn en la okcitana.

Tiu manifestacio estis interesa afero pri rilatoj inter esperanto kaj minoritaj lingvoj. kun Sylvie ni paroletis pri ebla retejo... Sed la Katalunoj pli rapidis : simpla kaj trilingva, jen la retejo pri kiu mi pensis. Vi ankaŭ povos vidi fotojn el la manifestacio.

La banderoloj, en la okcitana kaj en la franca

Vikipediisto

2007-03-09T17:45:00.000+01:00

Naismo
Mi subtenas uzadon de la Na prepozicio por pli bone esprimi akuzativon

Antaŭ kelkaj monatoj mi iĝis vikipediisto por aldoni kaj plibonigi artikolojn pri temoj kiujn mi ŝatas. Iom post iom, mi plibonigis mian konon de Vikipedio. Post kreado de mia persona paĝo, mi aldonis kelkajn ligilojn, plibonigis artikolojn kaj kreis ĝermojn.

Mi eĉ kreis du kategoriojn : la unua pri Provenco, mia regiono kaj la dua pri esperantistaj vojaĝintoj. Mi esperas ke aliaj vikipediistoj aldonos artikolojn al tiuj kategorioj.

Fakte, vikio estas bona ilo. Tiel ni kreis ĉe JEFO vikion por helpi franclingve la komencantojn. Tie oni povas trovi staĝojn, lernilojn kaj aliajn komputilaĵojn sed ankaŭ informojn pri la projektoj de JEFO. Kompreneble la estonteco de la franclingva vikio de JEFO dependas de la kunlaboreco de la franclingvaj esperantistoj...

Lasta amuzaĵo ĉe vikipedio : mi kreis ŝablonon pri naismo. Jam ekzistis ŝablono pri iĉismo kaj vidis ĝin, mi do lernis kiel fari alian ŝablonon. Vi ankaŭ gevikipediistoj, aldonu tiun ŝablonon al via paĝo por subteni la na prepozicion.

Sekvonta paŝo certe estos kontribui al la franclingva portalo pri esperanto por plibonigi informon pri nia lingvo.

Ilustro : la ŝablono kiun mi kreis por Vikipedio.

Itala esperantisto en Aikso

2007-03-06T18:16:00.000+01:00

Ĉi dimanĉe, mi ĉiĉeronis Daniele en Aikso Provenca. Li venis kun Céline kiun mi renkontis ĉi somere en Sarajevo. Ŝi zorgas la revuon Esperanto-Info (ĉefe franclingva) kaj ni multe parolis pri francaj revuoj. Ĉar ŝi estas prezidantino de la Provenca Esperanto-Federacio, ni ankaŭ parolis pri diversaj "provencaĵoj". Fakte la 31an de Marto okazos komitatkunsido de la Federacio kiun mi gastos en Aikso.

Post pikniko apud la Sankta-Venko kun Olivier. Ni multe parolis kun Daniele pri RoMEo, projekto kies literoj signifas "Ratman en esperanto". Ĉar la komitato de JEFO voĉdonis jese por partopreno en eldono de Ratman, ni povis paroli pli pri tiu afero.

Li montris al mi ekzempleron de la itala versio kaj klarigis al mi kion ni povos fari...Laŭ li la kondiĉoj estas bonegaj ĉe la eldonisto por tiu projekto. Ni nun atendas la oficiala decido de IEJ pri la afero kaj estas serĉanta malmultekostan presiston kiu povas printi bildstrion.

Ilustro : Daniele varbas por Ratman kaj por nia t-ĉemizo !

Pri lasta komitatkunsido de JEFO

2007-03-01T18:50:00.000+01:00

Lasta sabato okazis en Parizo komitakunsido de JEFO. Estis por mi la dua kiel prezidanto. Ĉeestis 13 komitatanoj el la 19 kiuj konsistigas la komitaton.

Interaliaj temoj, ni parolis pri la jenaj :

* Plibonigi komunikadon kun TEJO pri niaj projektoj, tio povus kial ne konduki al internacia seminario.
* Neceso trovi kontaktojn de JEFO en ĉiuj francaj regionoj
* Plifamigi la dissendoliston jefo-membroj kiu nun estas publika
* Bona reago de novaj membroj kiam la "baptopatroj" telfonis al ili
* Serĉi kontribuaĵojn (ekz. podkastoj) por Radio Zam
* Reeldono de niaj kalendaretoj (kun kelkaj ŝanĝoj)
* Ikurso : trovi novajn korektantojn kaj sproni la lernantoj por ke ili finas la kurson
* T-ĉemizoj : reeldono de T-ĉemizo Antarkto kaj decido pri nova t-ĉemizo en majo.
* Prova numero de nia revuo kune kun la revuo de UFE
* De nove reklami por la eta Spiru' kiun ni ne sufiĉe vendis
* Festo : nekredebla okazos ĉi jare!
* RoMEo : ni ĉiesvoĉe decidis kuneldoni na Ratman en esperanto kune kun IEJ
*Manlibro pri Vikipedio : la komitato decidis ne aĉeti ekzeplerojn sed proponis tion al UFE
* Renovigo de nia Retejo, la nova publika vikio iĝas kultura portalo de esperanto por franclingvaj komencantoj
* April : JEFO oficiale subtenas liberan programaron
* Okcitana lingvo : JEFO oficiale subtenas manifestacio por la lingvo okcitana kiu okazos en Béziers la 17 an de marto 2007

Jen niaj decidoj kaj laborkampoj, ne hezitu reagi. Pri komunikado, famigado de niaj projektoj, ni opiniis ke la plej gravaj estas bildstrioj, t-ĉemizoj kaj kalendaroj. Ni ĝoje klarigos al aliajn asociojn kiel fari kaj ege deziras interŝanĝi spertojn.

Ilustro : kelkaj komitatanoj de JEFO dum la kunsido

Mia unua kurso kiel instruanto

2007-02-28T11:11:00.000+01:00

Mi hieraŭ vespere gvidis enkondukan kurson de esperanto en universitata loĝejaro por kurac-studentoj en Marsejlo. Ĉeestis pli ol 10 homoj, kiuj laŭ mi estas bona kvanto kiam oni scias ke samtempe okazis piedpilka maĉo de l'Olympique de Marseille apude!

Mi tiel prezentis la lingvon :

Kio estas esperanto? (Solvo por interkompreniĝo, Eo estas realaĵo (libroj, radioj, ktp.), Utileco (korrespondado, renkontiĝoj, vojaĝoj, ktp.)
Kia estas la lingvo? (latinidaj radikoj, aziema gramatiko, ktp.)
Enkonduka kurso (alfabeto, finaĵoj, pluralo, kelkaj afiksoj kaj konjugo).

La pli multnombraj demandoj temis pri evoluo de esperanto kaj landoj kie estas parolata la lingvo.

Preskaŭ ĉiuj ĉeestantoj decidis sekvi kurson kiun mi zorgis ĉiu marde. Mi instruos per la medoto 11 de Espéranto-France, kiu fakte estas adaptigita de la Zagreba metodo.

Fakte temas pri internacia lernantaro ĉar partoprenos unu Italo, unu armendevena studantino, kaj pluraj homoj magrebdevenaj aŭ komordevenaj.

Pluraj jam estas konvikitaj pri la ideo de universala lingvo kaj eĉ jam parolis pri estonta agado en asocioj !

Pliaj informoj pri mia lernantareto baldaŭ!

Lernado de la persa lingvo

2007-02-22T19:28:00.000+01:00

Mi jam diris ke sekvonta vojaĝo certe okazos en Irano. Mi do komencis lerni la persan lingvon. Mi uzas la metodon Assimil kiu estas famega lingvometodo en Francio. Ĝi eksistas en multaj lingvoj kaj ŝajnas ege efika. Bedaŭrinde ĝi estas multe kosta, feliĉe mi prunteprenis ĝin en librejo. Assimil proponas lerni lingvojn « sen peno », tiel estas la nomo de la serio kiu havas multajn titolojn (eĉ Esperanto sen peno).

Kun tia metodo vi nur devas auskulti ĉiu vespere kelkajn frazojn kaj fari du ekzercojn. Ĉefe temas pri aŭda metodo. Sed uzado de la libro kune kun la disko ege efikas.

Mi ĵus finis la dekduan lecionon… Kaj mi jam povas fari kelkajn frazojn :

Mard ba pesar be manzel âmad. Madar be pesar nân-o âb dâd. Pesar nân garm doust dârad. Pedar raft be bazar. Dar bazar yek zan boud. Mard goft : « Az koĝa âmadi ? » « Az Ŝiraz âmadam »… (mi uzas la latinan alfabeton sed ankaŭ povas skribi tion arablitere).

Kiu signifas : La Viro kun la knabo venis en la domo. La patrino donis al la infano pano kaj akvo. La infano ŝatas varman panon. La patro iris al la bazaro. En la bazaro estis virino. La viro demandis : « El kie vi venas ? » « Mi venas el Ŝiraz »…

La perslingvanoj povus kontroli la ĝustecon !

Fakte, la persa sajnas tre proksime al la eŭropaj lingvoj kun kelkaj vortoj el la araba (kiujn mi jam konas). La unua kontakto kun la lingvo plaĉegas al mi, tamen la lecionoj nun malfaciliĝas… Mi esperas ke mi sukcesos daŭrigi la lernadon kaj memori ĉiujn tiujn novajn vortojn !

Kie mi ŝatus trapasi IJK-n 2008 ?

2007-01-18T19:13:00.000+01:00

En 2008, la Universala Kongreso okazos en Roterdamo, por la centa datreveno de UEA. Mi certe partoprenos tiun aranĝon kiu estos mia unua UK. Kutime IJK, la kongreso de TEJO, okazas en proksima lando de la UKa lando. TEJO jam proponis kandidatilon... Antaŭ kelkaj monatoj mi aŭskultis aludojn pri ebla IJKa lando… Mi demandis al la reprezantantino de JEFO ĉe TEJO kaj ŝi respondis al mi ke ŝi nenion legis… Aktuale, ŝajnas ke neniu Landa Sekcio de TEJO kandidatiĝis.

Ĉio eblas, mi do diris al vi kie mi ŝatus trapasi IJK-n. Eble aktivuloj de tiuj Landaj Sekcioj reagos…

Rigardu ni la mapon… Cirkaŭ Nederlando, kuŝas Germanio (GEJ certe organizos bonegan IJK-n sed oni povas malkovri novan parton de Germanio ĉiu jare dum IS) kaj Belgio (kial ne, mi scias ke Flandraj esperantistoj estas aktivaj).

Pli malproksime, mi elektus ĉu Danion, ĉu Norvegion, ĉu Svedion. Tiujn landonj mi tute ne konas kaj ege deziras malkovri ilin. Danio estas prosksimege de Nederlando kaj Norvegio nun havas aktivan esperantan junularon (ne forgesu ke NJE organizas aktuale sakraĵ-konkurson !). Mi ne scias pri Svedio.

Kiam mi parolis pri tio kun esperanta amikino ŝi eĉ aludis Brition aŭ Irlandon (per malmulte kostaj aviadiloj oni nu povas facile atingi tiujn insulojn). Kial ne Ĉeĥio, de Nederlando nur necesas transiri Germanion (kaj persone mi ĝoje vizitus Pragon).

Se Eŭropo maljunuliĝas kaj ne plu sukcesas organizi IJK-n, kial ne de nove festumi en Azio ? Ŝajnas ke Aziaj esperantistoj ege aktivas nuntempe (mi ekzemple certas ke la Vjetnama IJK estos granda sukceso). Ni do forgesu la proksimecon kun la Universala Kongreso kaj ni vojaĝu ĉu ĝis Koreio (kiu jam deziris organizi la aranĝon en 2007) ĉu ĝis Nepalo (kiu revas akcepti mondan esperantan kongreson).

Ne hezitu diri al mi se vi havas novaĵojn pri IJK 2008 !

Antaŭpripensitaj ideoj pri Irano

2007-01-08T16:22:00.000+01:00

Mi legis interesan enkondukan libreton pri Irano, eldonita en la serio idées reçues (litere « ricevitaj ideoj » sed pli bone tradukita per antaŭpensitaj ideoj). En tiu libro, Fariba Adelkhah, irandevena antropologino, do malkonstruas ideojn kiuj grandparte estas falsaj laŭ ŝi. Do la ĉi-tieaj diraĵoj ne estas miaj sed opinioj de la verkistino.

Jen tiuj « antaŭpripensitaj ideoj » :

1. Irano estas la respubliko de la molahoj

Certe la revolucianoj de 1979 estis subtenantoj de politika islamo. Tamen ofte ne estis relegiuloj. La islama Respubliko ne signifas la venko de islamo sur ŝtato sed elmergiĝo de tutnova reĝimo.

2. La islama Respubliko estas arkaika kaj malklariga

Malgraŭ la islama Revolucio, urbigado kaj alfabetigado daŭre kreskiĝis, la teknologiaj kaj okcidentaj novaĵoj eniris Iranon kaj la lando ne estas ekstermonda.

3. La irana ekonomio estas kontraŭkapitalisto

Se la ŝtato kontrolas 80 % de la irana ekonomio, la privata posedeco estas rekonita. La socialisma formulo aŭ la ideo de islama ekonomio nes plu estas ĝustatempaj. Dudek kvin jaroj post la revolucio, Irano daŭre serĉas sia vojo inter Oriento kaj Okcidento, sed prunteprenante al la du modeloj.

4. Irano serĉas havi la islaman bombon

La islama internacia solidareco de la irana registaro nur koncernas palestinojn. Spite al tio, se Irano havus atombombon, ĝi estus irana bombo kaj ne « islama » bombo. Irano (aŭ alia lando kiel ekzemple Pakistano) neniam uzos atombombon por islamo.

5. Ŝijaismo estas mortema

Ŝijaismo estas kunligita kun martiriĝo kaj doloro. Certe Aŝura estas la plej fama festo, tamen ankaŭ ekzistas multe da ĝojaj festoj en Ŝihismo.

6. Sekso estas tabua

Amo kaj sekso estas je la kerno de la publika debato en Irano. La seksa demando estas ege politika kaj eĉ molahoj volonte parolas pri sekso. La verkistino ankaŭ emfazas la ekzisto de provizora (portempa) edzeco.

7. Tiel, kiel ĉiuj islamanoj, irananoj faras tro da infanoj

Pro la milito kontraŭ Irako, la islama Respubliko estis naskiĝista. De la 1990aj jaroj la aŭtoritatoj pledas por limigado de naskiĝoj. La celo de la islama Respubliko ne estas plinombrigi la islamanaron sed neprigi ĝian edukadon, ĝian prosperon kaj ĝian vivkvaliton.

8. La ina kondiĉo estas bedaŭrega

Mi esperis tiun parton pli interesa ĉar la plej fama verko de Fariba Adelkhah estas la révolution sous le voile, les femmes islamiques en Iran (la revolucio sub la vualo, la islamaj virinoj en Irano). Ŝi skribas pri la rolo de virinoj en la irana socio. La milito kontraŭ Irako gravas por ina kondiĉo ĉar dum la milito, la virinoj devas labori anstataŭ viroj kiuj estas ĉe la frontlinio. Ili ankaŭ iĝas familiestro dum tiuj periodoj. Mi lernis en lernejo la saman aferon pri la unua mondmilito en Francio kaj en Britio. La verkistino ankaŭ emfazas la rolon de la vualo (hiĝab) kiu nek estas simpla superregadilo, nek emancipiĝilo, sed socia kontrakto inter neegaluloj.

9. En Irano, la vivo estas tro severa

Ekzistas en Irano amuzaj televidprogramoj. La urboj estis belegitaj, ĉefe kun parkoj. Irananoj ŝatas sportumi kaj turismo ekzistas. Kulturvivo eksistas kun filmoj, libroj, teatraĵoj, prelegoj… Islama Respubliko do ne estas kontraŭkulturema.

10. Estas neniu libereco

La verkistino parolas pri la unuaj jaroj de la irana Respubliko kiuj estis malfacilaj. Ŝi tamen emfazas ke islamo konas diferencon inter politiko (dolat) kaj religio (din), ke aliaj relegioj (krom bahaismo) ne estas malpermisataj, ke veturo estas libera (eĉ eksterlande).

11. Irano estas diktaturo

Eĉ se ekzistas problemoj pri publikaj liberecoj, ne temas pri diktaturo. Unu sola homo ne regas Iranon. Irano estas vera respubliko, kun ia povdivigo. La prezidanto ne havas ĉiujn povojn kaj la konstitucio estas respektata. Se la balotoj ne estas tute liberaj, ili estas reprezentemaj.

12. Kulturo, minoritatoj… La islama Revolucio ĉion balais

Ekzistas sinteso inter islama fido kaj antaŭislama periodo : oni nomas infanojn per persaj antaŭislamaj nomoj kaj iuj festoj estas zoroastr- aŭ pagandevenaj. Pri la minoritatoj, la islama Respubliko hodiaŭ miksas ŝtatan centralizismon kaj kulturan kaj socian liberalismon.

La verkistino do malkonstruas la nigran opinion ke okcidentanoj povas havi pri Irano. Kompreneble ĉiuj « antaŭpripensitaj ideoj » ne estas plene falsaj. Ŝi certe provis montri realecon de Irano, tamen iranaj opoziciantoj malgloras ŝin ĉar laŭ ili, ŝi simpatias la reĝimon.

Hungario kaj Irano

2007-01-02T18:51:00.000+01:00

2006 estis por mi interesa esperanta jaro. Mi partoprenis miajn unuajn internaciajn renkontiĝojn (IS, IJK kaj IJS). Mia ĉefa vojaĝo do estis en Balkanio ĉi somere. Mi jam konis Bosnion sed malkovris Hungarion. En Budapeŝto mi estis gastiginta de esperantistoj por la unua fojo. Ĉe tiu blogo mi ne multe skribis pri Hungario kaj deziras finfine diri kion mi ŝatis kaj kion mi ne ŝatis en Hungario.

Mi ŝatis…	Mi ne ŝatis…
…verdaĵojn.	...senfinajn ebenaĵajn pejzaĝojn.
...manĝaĵojn dum IJS.	...mankon de restoracioj en Budapeŝto.
...« Eszperantó » parkojn.	Ne sufiĉe de hungaroj trapasis Eo-lingva ekzameno ;-)
...homojn ĉiujn afablegajn...	...kiuj tamen ne multe parolis alilingve.
	...muzeojn kaj aliajn aranĝojn kiuj ĉiuj fermiĝis je la 17a.
...naĝejon en Makó (mi bedaŭrinde ne spertis la budapeŝtajn banejojn).
…ĉarmajn malgrandegajn metrostaciojn en Budapeŝto.

Tio pri kio mi amuziĝis:

- La islamaĵoj kaj arabskribaĵoj je la kerno de Eŭropo.
- La multnombraj statoj de lipharaj magyaraj herooj.

Tio kion mi ne komprenis:
- La hazardaj prezoj (ekz. en la naĝejo).
- La maltransvidebla lingvo (mi tute ne scilegis ne scilagis eĉ unu vorton !).

En 2006, mi do malkovris Hungarion... Kiun landon mi malkovros en 2007. Mi jam diris ke mi esperas viziti Iranon. Mi ĵus skribis ĉe listoj de iranaj esperantistoj ke mi skribi kun ili antaŭ mia vojaĝo.

Mi ĉi-tie aldonas kelkajn dezirojn kaj legaĵojn pri Irano.

En Irano, mi deziras :
- viziti la ĉefajn urbojn kaj vidindaĵoj (Tabriz, Tehran, Yazd, Persepolis, Ŝiraz...)
- grimpi la Monton Damavand
- pikniki ekstere kun irana familio
- ĝui iranan kuirarton
- iomete praktiki la persan lingvon (se mi sukcesis komenci lernadon antaŭ ĉi somero)

Mi jam legis pri Irano :
- Samarcande de Amin Maalouf.
- Brodaĵoj, Kokaĵo kun prunoj kaj la kvar volumojn de Persepolis de Marjane Satrapi.
- La trian volumon de Longa Marŝado kiam Bernard Ollivier transiras Iranon piede.

Ni vidis nur unu iranan filmon : La vento nin forŝiros
(en la persa باد ما را خواهد برد , Bād mā rā Khāhad bord, mi esperantigis la titolon el la franca titolo Le vent nous emportera).

Longa marŝado

2006-12-28T20:25:00.000+01:00

Bernard Ollivier, ĵurnalisto, decidas marŝi laŭ la silkvojo. Li estas 60 jaraĝa kaj komencas sian pensiiĝon. Li verkis vojaĝlibro, Longue marche, kies mi finfine finis la trian volumon ! Ĉirkaŭ mil paĝoj por rakonti mirindaĵojn, anekdotojn, impresojn kaj renkontojn…
Li do marŝis 12000 km laŭ inter Istanbul kaj Xi’an. Li elektis marŝi somere dum kvar monatoj ĉiu jaro.

En la unua libro, Traverser l’Anatolie, li iras tra Turkio. La unuaj eroj ne estas facilaj. Li multe doloras pro piedproblemoj… En Turkio, li ofte dormas ĉe kaparanoj aŭ en restaĵoj de la silkvojo (karavanseraj). Li faris multe da mirindaj renkontoj. Tamen, kiam li priskribis la kamparan vivon en Turkio li emfazas la inan kondiĉon ne estas bona laŭ miaj legmemoraĵoj. Li ankaŭ rakontas sia transirado de la kurdaj regionoj dum milito kontraŭ PKK. Ĉie li vidas turkajn soldatojn kaj ankaŭ renkontas kurdajn kontraŭulojn… Fortego estas ege ĉeestanta en tiu parto de la libro. Pro malsaneco, li devas reiri Francen antaŭ la iranan landlimon.

En la dua libro, Vers Samarcande, li transiras Iranon, Turkmenion kaj Uzbekion. En Irano kaj Uzbekio li havas ofte problemojn kun policanoj. Li tamen faris belajn renkontojn. Ekde nun, li trenas malgrandan veturilon kiu portas sian sakon (kaj pli da dek kvin litroj da akvo ĉiutage por transiri la deserton). Ekde Turkmenio la etoso tute ŝanĝas. Unue oni sentas la sovietan pasintecon. Due, li scipovas la rusan lingvon kaj komunikas pli facile. Trie, la rilatoj kun virinoj plene ŝanĝiĝas.

En la tria libro (kie li rakontas la trian jaron, Les sommets du Pamir kaj la kvaran jaron, Le vent des steppes) li transiras Uzbekion, Kirgizion kaj Ĉinion. En Kirgizio, li vivas sub la Jurto, la tipa tento de la nomadoj en Azio, kun la ŝafpaŝtistoj… Ĉinio tute malsimilas… La Gobi dezerto estas malfacila kaj poste multe pluvas… Li ĉefe emfazas ke ĉinoj ne estas gastigemaj. Knaboj mokas lin ĉar li estas fremdulo kaj aliaj timas kiam ili vidas lin.

Tiu verko estas mirinda : unue por la heroaĵo de la aŭtoro kaj due por la skribaĵo mem. Tiuj mil paĝoj ne nur estas vojĵurnalo. La libro ne nur traktas pri la belaspekta aventuro sed ankaŭ pri la multnombraj problemoj (sanaj problemoj, vizojserĉado, ŝteloj k.a.). Li fakte miksas personajn rakontojn kaj impresojn, historiaĵojn kaj prezicegajn priskribojn. Neniu foto aŭ desegno ilustras la teksto kaj oni tamen plene imagas la scenoj kun ĉiuj iliaj detaloj. Bernard Ollivier belege skribas (kaj mi amuziĝis pri kelkaj formuloj, li ekzemple skribas t-shirt, je la franca maniero ticheurte tio kion mi neniam vidis antaŭe kaj kio finfine estas beleta). Longue Marche do plene estas ĉefverko en vojaĝliteraturo.

Journée de l'Espéranto

2006-12-15T12:25:00.000+01:00

L'espéranto est une langue dont la grammaire a été publiée en 1887. Elle a été conçue pour que les individus curieux de découvrir le monde et les cultures des autres puissent l'apprendre facilement quelque soit leur langue maternelle. Aussi si elle comporte un vocabulaire d'origine latine, germanique ou slave, sa structure grammaticale obéit à une logique qui se rapproche des langues asiatiques.

L'espéranto est une langue équitable dans le sens ou chacun est à égalité devant son apprentissage. Il est en effet injuste d'imposer comme langue internationale la langue d'une ou plusieurs nations qui se verraient dès lors favorisées. L'espéranto ne vise aucunement à remplacer les langues nationales déjà existantes, il s'agit simplement de mettre en avant une option acceptable pour tous.

Pour construire une mondialisation respectueuse des cultures de chacun, l'espéranto me parait être une solution. Concrètement, elle permet aujourd'hui à des milliers de personnes de communiquer directement avec plus de facilité que s'ils avaient dus utiliser une langue difficilement apprise il y a de nombreuses années à l'école.

Les espérantophones reconnaissent souvent qu'ils n'auraient jamais recontré telle personne ou découvert telle culture étrangère sans la connaissance de cette langue. Je crois que l'espéranto est avant tout une porte vers les autres cultures.

Pour plus d'information, consultez simplement l'article Espéranto de l'encyclopédie libre Wikipédia qui existe par ailleurs en version audio. Pour apprendre l'espéranto, contactez un club près de chez vous ou visitez le site lernu ou ikurso.

Hodiaŭ okazas Esperanto Tago ĉe blogoj. Ĉar mia blogo jam estas verkita en la zamenhofa lingvo, mi decidis verki specialan blogeron en la franca lingvo.

Nova esperanta t-ĉemizo

2006-12-06T13:04:00.000+01:00

Jam de longa tempo, francaj esperantistoj petis t-ĉemizon… Jefo finfine eldonis ĝin. Tamen temas pri juna t-ĉemizo. Por la komitato de Jefo kiu elektis la desgnaĵon, tiu t-ĉemizo devus esti juna kaj kolora. Ni elektis modelon de Cyrille kun pingveno kaj amuza slogano.

« Oficiala lingvo de Antarkto » iom signifas ke Esperanto estas neŭtra tiel kiel la sudpolusa kontinento. Tiu slogano ankaŭ moketas pri cxiuj kiuj diras ke Esperanto estas parolata de neniu (ĉu nur de la pingvenoj?).

Ĉiuj Jefo-anoj reklamas por la nova t-ĉemizo. Ben ekzemple verkis amuzegan fotostrion ĉe sia blogo. Aliaj porolis pri tion sur diversaj dissendolistoj kaj granda reklamo aperos en la sekvonta JI. Mi esperas ke aliaj Jefo-anoj blogumos pri tio ĉe iliaj propraj blogoj.

Por aĉeti tiu mirindan t-ĉemizon, vizitu la specialan paĝon ĉe la retejo de Jefo. Ĉe la paĝo, la nuna stoko estas videbla : rapidu ĉar ne estos sufiĉe da ĉemizoj por ĉiuj!

USSR blua gvidlibro

2006-11-29T15:02:00.000+01:00

Mi ĵus revenis el la biblioteko kaj mi deziras lanĉi un coup de gueule kiel oni diras franclingve (litere « faŭkfrapo » kiu fakte signifas kritika mesaĝo). Do pardonu mian franclingva skribstilo sed mi koleriĝas.

Mi nun komencas pripensi ian someran vojaĝon. Mi deziris paroli pri tio pli malfrue ĉe mia blogo tamen la ĉi matena historio estas okazaĵo. Mi pripensas vojaĝi ĉi somere en Irano, Armenio kaj Kvartelio. En la biblioteko mi do prenas gvidlibro pri Irano kaj ŝercas malnova gvidlibro pri Sovietio. Eĉ se la praktikaj informoj kompreneble estas tute malĝustaj, tiu gvidlibro havas ia avantaĝo : ĝi temas samtempe pri Rusio kaj ankaŭ pri ekssovietiaj respublikoj pri kiuj mi ne trovas propraj gvidlibroj.

Mi jam rigardis tiu libro ĉi tie. Ĝi estis eldonita en 1991, estis amuze legis sur multaj paĝoj « atentu pro politikaj ŝanĝoj, tio ĉi povas ŝanĝi, iuj urboj eble ŝanĝiĝos iliaj nomoj, ktp ». Temis pri blua gvidlibro kiu estas fama serio ĉe la eldonejo Hachette. Tiuj gvidlibroj estis grandparte verkitaj de universitataj fakuloj kiel arkeologiistoj, historiistoj aŭ geografiistoj. Ili ne multe donis informojn pri veturiloj kaj loĝejoj sed disdonis altnivelajn informoj pri landoj, urboj kaj vidindaĵoj. Eĉ malnovaj, bonegaj analizoj estas legeblaj ene de tiuj libroj. Ĉio ĉi donis al la bluaj gvidlibroj ian reputacion : gvidlibro por intelektuloj.

Tiuj libroj estis multekostaj kaj mi kredas ke Hachette iam ĉesis eldoni ilin. Ekde kelkaj tempoj, ili denove eldonas bluaj gvidlibroj, multe pli belaspektaj. Tamen mi ne scias se la enhavo estas tiom altnivela ol antaŭaj.

Tamen, pardonu mi temodekliniĝas. En la biblioteko mi demandas al la respondeculoj kie estas tiu libro kiu ne aperas en la komputila donitaĵaro. Ili simple diris ke ili certe detruis ĝin. Ĉar ili ne plu estas ĝisdataj, la bibliotekistoj detruis ĉiujn geografiajn librojn kiuj estas pli ol 5 jaraĝaj ! Kompreneble, la USSR blua gvidlibro de 1991 malaperis kaj ili trovis tion tute normala.

Granda perdo por mi… Kolerema, mi remaĉas tion. Kial homoj ne estimas tiajn librojn ? Eĉ malnovaj, la bluaj gvidlibroj ankoraŭ havas valoron… Tiu serio estas monumento de la franca eldoneco. Kial ne krei asocio de la amikaro de bluaj gvidlibroj kiu zorgus pri konservado de libroj (Francoj estas asociemuloj, ili emas krei asocion por io ajn).

Fakte, tio kio ŝokis min estas la fakto ke biblioteko (kaj granda biblioteka en universitata urbo) povus detrui libroj, simple ĉar ili estas tro malnovaj. Bonŝance, mi scias ke oni ankoraŭ povas trovi ekzemplerojn ĉe librobrokantistoj.

Mi parolis pri tiu ĉe franclingva forumo pri vojaĝoj.

En multlingva kafejo

2006-11-17T15:08:00.000+01:00

En Aikso okazas ĉiu jaŭde iu café polyglotte vespero. En tiu « multlingva kafejo », francoj kaj eksterlandanoj (ĉefe gestudantoj) venas por paroli alilingve. Olivier proponis al mi partopreni tiun aranĝon… Kiam ni alvenas, la respondeculino demandas « El kiu lando vi venas ? Kiujn lingvojn vi deziras paroli ?». Olivier respondas « Francio, mi povas paroli france aŭ esperante ». La virino miras : « Nu, originala… Se aliaj homoj demandas pri esperanto, kial ne… ». Tuj poste ŝi turnas sin fronte al mi : samaj demandoj, samaj respondoj. Kelkaj minutoj poste Vinĉjo alia esperantligva amiko alvenas.

Do, ni trinkumas je iu esperantlingva tablo… Ni babilas esperantlingve, ni ankaŭ eksplikas Esperanton al interesantoj franclingve. Kompreneble ni disdonas kalendaretojn. Antaŭ eliri la kafejon, ni metas kalendaretojn sur ĉiuj tabloj… Tuje homoj prenas kaj rigardas… Ni babilas pri esparantaj reguloj kun iuj…

Jen mia konsilio al francaj esperantistoj : vi ankaŭ partoprenu multlingvajn kafejojn. Tie homoj estas malfermemaj pri lingvaj problemoj kaj ofte interesiĝas pri Esperanto. Ĝi estas taŭga ejo por disdoni kalendaretojn.

Kaj jen mia konsilio al nefrancaj esperantistoj : eldonu kalendaretojn pri Esperanto kun bazaj informoj kiuj amuzas homojn. Tiel vi povus disdoni ilin dum taŭgaj aranĝoj !

Olivier publikigos tiun blogeron franclingve ĉe sia propra blogo.
Se vi deziras pli da informoj pri la kalendaroj de JEFO, ili estas ĉi-tie.

Aŭskultu Radion Zam

2006-11-13T17:25:00.000+01:00

Mi jam parolis pri Radio-Zam kiu estas elsendo de Radio Libertaire (Radio Libereca), kies zorgantoj estas JEFO-anoj. Cyrille Poullet respondeculo de Radio Zam kreis novan paĝon kie oni povas aŭskulti la novajn elsendojn (kaj baldaŭ la antaŭajn kiuj nun estas ekzemple aŭskuteblaj sur la retejo de radioarkivo).

La principo facilas : ĉe Radio-Zam oni rajtas paroli franclingve pri Esperanto aŭ esperantlingve pri io ajn. La Radio Zam teamo kreis ĉi jare novajn elsendaĵojn kiel ekzemple io pri esperanto-historio aŭ pri esperanto-gramatiko. Esperantlingve, ili havas humuraj aŭ seriozaj projektoj… Se vi estas parolema, la respondeculo akceptas ĉiujn mp-3 sendaĵojn!

Aŭskultu la plej freŝan elsendon de Radio Zam rete !

La nova JI ekaperis (2006/3)

2006-10-30T09:54:00.000+01:00

La lasta Jefo Informas aperis. Temas pri mia lasta numero kiel redaktoro. Mi do ankoraŭ deziras danki Emmanuelle Richard pri ŝia kapableco kaj afableco. Redakti la gazeton kun ŝi estis tre agrable.

La ĉeftemo de tiu numero estas « Someraj renkontiĝoj », vi do trovos en la mallongigita reta versio la jenajn artikolojn :

- Mia unua kaj ne lasta IJK (eo)
- Perbicikle sarajeven (eo)
- Kastela viv’ … la vie de château (eo/fr)

Fotostrio de Ben aperis en tiu numero sub la titolo « Raporteto… el IJK », vi povas legi ĝin tutkolore cxe la blogo de la aŭtoro.

Vi povas legi pri la antaŭaj numeroj ĉe la retejo de JEFO, vidu ankaŭ mian blogeron pri la Jefo Informas 2006/2.

Pri la septembra komitatkunsido de JEFO

2006-10-26T10:16:00.000+02:00

Ĉar mi ne skribis ĉi monato, mi tuj provos plenigi tiun mankon. Sekvontaj blogeroj do temos pri miaj oktobraj novaĵoj. Nu, la oktobra monato komencas per la fino de la semptembra monato… Kaj la 30a de septembro okazis en la Ĉerizejo (la sidejo de JEFO kaj UFE) komitatkunsido de JEFO.

Pro kvereloj kaj aliaj problemoj, la komitatanoj decidis elekti novan estraron. La prezidanto kaj la sekretario fakte demisiis kelkaj tagoj antaŭ la kunsido. Por eviti problemojn inter estraranoj, la komitato voĉdonis pri la jena principo : la komitatanoj estas elektataj dum ĝenerala asembleo je la fino de FESTO kaj la estraro estas elektata de la komitato dum la semptembra kunsido (antaŭe la du balotoj okazis la saman tagon). Tiel la komitato havas unu monato por pripensi la komponaĵo de la estraro. La komitato ankaŭ decidis elekti estraranoj kun specifaj postenoj (kiel kutime).

Do balotoj okazis… La nomoj de la komitatanoj kaj de la novaj estraranoj estas ĉe la retejo de JEFO tiel, kiel iliaj retadresoj kaj fotoj. Plena fotaro de la komitatanoj ankaŭ estas videbla ĉi tie.

Inter la aliaj decidoj de la komitatkunsido, jenaj estas notindaj :
- JEFO helpos la budon de FET (Laborista Esperantista Federacio) ĉe la Homara Festo per 200 eŭroj
- La komitato elektis desegnaĵo por estonta t-ĉemiso
- La asocio repagos 100% de la plej malalta prezo de trejnbiletojn por partopreni komitakunsidojn
- Nova publika vikio estos atingebla ĉe la retejo de JEFO
- Dua papera numero de Volapüg’ aperos
- Ne-membroj de JEFO rajtos uzi dissendoliston de la asocio
- Komitatanoj zorgos pri novaj membroj

JEFO ankaŭ decidis subteni neniun kandidaton por prezidantaj balotoj en 2007.